Yo lo recuerdo prácticamente todos los días, lo añoro, y eso que soy de mar adentro, lo adoro y me gusta así, solitario. Preciosa foto y la de la cabecera es magnífica, qué nitidez. Bicos, Antón.
Cuspedepita, desde A Fonsagrada
Antón de Muros, desde Bos Aires
Galicia
Bos Aires
Seguidores
SE FORA UN ANXO
Se fora un anxo, non necesitara deitarme pola noite, levar á miña boca o pan cada xornada, bebe-la auga fresca no estío, chorar ante a perda e a inxusticia.
Tampouco, creo, fora necesario falar para expresa-las miñas ideas, bicar para senti-la alma allea, mirar para captar toda beleza.
Se fora un anxo, non puidera cada día sentir que é un milagre a existencia, continxente, inapelable, ambigua, que ben vale o desafío de vivila.
Antonio J. F. Rey "Son galego"
" La Forma Humana" Javier Adúriz
Hay una huella en tu corazón
que no he recorrido.
Conozco con ardor los pliegues
de tu risa transformando la estancia.
Conozco con ardor el perfume
de tu cuerpo perforado de espíritu,
esa mirada tuya,
convocándome.
Siempre, no obstante, resta
un secreto: el camino encantado
de tu pensamiento.
14 comentarios:
Está belo o prateado da água...que saudades do mar de verão...
Apertas
Fermosa estampa dun mal en calma. Por aquí estes días anda moi bravío. Non sei se deixaría moitas cousas en pé.
Un saúdo.
Perdón, escapu un L, onde tiña que ir un R.
MAR.
Outro saúdo.
Neste lado tampouco che hai ninguén na area. Agás os latigazos das olas de nove metros que lamben a costa!!!
Apertas
Buenos días, Cuspedepita:
Al mar le gusta estar solo, a veces, disfrutando del silencio y monologando en voz alta.
Y el cielo, la arena y el punto de mira lo escuchan.
Saludos.
A min non me da sensación de soedade... a pesares de non haber ninguén.
Será polo reflexo do sol na auga.
o que me chama moito a atención é a foto da cabeceira, esa camelia que parece que criou uvas!
Una bella imagen para transmitir y recordar un momento de calma frente al mar!!
Un abrazo,
Esa piel de escamas de plata del mar es hermosísima.Una gran foto
Un abrazo
Precioso :)
Pois non hai, penso eu, cousa máis especial que unha praia solitaria. Saúdos
Ais... últimamente tantas y tantas fotos mías y vuestras me llevan al mar.. a estas playas, a estas fotos de arena, siluetas y mar...
Preciosa..
bicos, mucho bicos..
En la foto de cabecera, ¿uvas y camelias? !me gusta!
Un abrazo, abuela Cris
Muy buena toma...transmite mucha tranquilidad¡ Saludos.
Ramón
Yo lo recuerdo prácticamente todos los días, lo añoro, y eso que soy de mar adentro, lo adoro y me gusta así, solitario.
Preciosa foto y la de la cabecera es magnífica, qué nitidez.
Bicos, Antón.
Publicar un comentario en la entrada