Despois de acadar a plenitude, só se pode aspirar a unha digna decadencia.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
SOMOS DOUS :
Galicia
Bos Aires
Seguidores
SE FORA UN ANXO
" La Forma Humana" Javier Adúriz
Blogs amigos
Agasallo de Cris: Pío, Pio
Grazasssss!
Espellos
Agasallo de Cris
Etiquetas
- A música das lembranzas (6)
- agarimos (11)
- aniversario (4)
- Arquitectura (12)
- Arxentina (27)
- baile (1)
- Bicentenario (2)
- blogues (9)
- Bos Aires (21)
- Carné de soidade (7)
- Cousas que pasan (29)
- Cousas que pasan. (1)
- cultura arxentina (5)
- cultura galega (8)
- Cuncursos (1)
- Discapacidade (2)
- diáspora (6)
- Espellos (2)
- Flores (10)
- Fontes (1)
- futbol (1)
- homenaxes (6)
- Inverno (3)
- lecturas (5)
- Lembranzas (5)
- Lendas (2)
- Lugo (1)
- Mar del Plata (4)
- Mar del Sur (4)
- Matemática (2)
- Memes (4)
- Natureza (17)
- No xardín (7)
- nos (3)
- Os contos do Marquiños (3)
- Os meus (11)
- Outono (3)
- paisaxes (9)
- Poemas da desesperanza. (3)
- política (7)
- premios (3)
- Primavera (4)
- Relatos (3)
- Remoendo (15)
- solidariedade (1)
- Son galego. (2)
- Tandil (1)
- viaxes (17)
- árbores (6)
Usuarios en liña
O pracer de ler
- "Son galego" Antonio Rey - Ed. del Dock, Bos Aires, 2002
- "Esto es así" Javier Adúriz- Ed. del Dock, Bos Aires, 2009
Código de barras
Cuspe de pita lese en...
14 comentarios:
Penso que sim, que todo o ser vivo tem direito a aspirar uma decadência digna!
Apertas.
· Sólo es un pequeño descanso,para coger fuerza para una esplendorosa primavera.
Os carballos lucenses andarán un pouco desnudos.
· un abrazo
CR & LMA
________________________________
·
Buenas noches, Cuspedepita:
Ese precioso árbol, se está preparando para alfombrar el suelo; sabe que su desnudo durará lo suficiente para volver a vestirse de juventud y verdor dentro de unos meses.
Abrazos.
Os carballos de Bos Aires están verdes, agora é o seu momento ;-)
Todos necesitamos dignidade.
Moi boas as fotos ;-)
Chuchos.
Antón.
Un descanso tamén lle cómpre aos carballos, logo de dar sombra durante este medio ano tan seco e quente!
O malo éche o inverno...
Hay decadencias que son tan bellas...
Para min non è decadencia, ni decrepitud, e a excelencia maravillosa do outono, a explosion da paleta dun pintor tolo, capaz de encher as fragas das pinceladas cromaticas mais incribles....
A decadencia ben levada tamén ten mérito!
Hay una rueca que hila el siena quemado de rimeros de hojas muertas
Bicos
Decadencia ou unha nova oportunidade para reinventarse? O segredo do outono!
hi Anton and Cuspedepita,
How are you?
Long time not visit this site and as always I am glad to see some pictures that you've showed .
anyway Marry Christmas and Happy new year. God blesses you abundantly
Un trasno debeu "comer" a miña parrafada do día de Noiteboa aquí.
Ademáis de felicitarvos o Nadal, aludía eu na mesma liña que Ñoco Le Bolo sobre a idea de que esa aparente decadencia non era máis que unha toma de impulso para rexurdir a unha nova primavera.
Bicos e chuchiños!
Tamén na decadencia hai fermosura e plenitude
Unha aperta
Publicar un comentario en la entrada