Cardos

Remata un verán estrano, inzado de tantos sobresaltos coma días de sol. Asoma amodiño un outono que parece que vaia ser o peor das nosas vidas, polo menos no que a perspectivas económicas e sociais se refire. Medra a carraxe xorda e muda da xente por cada avance da crise que desmantela o noso país, mentres os políticos só saben botar máis leña ao lume e engrosar as listas do paro que parecen medrar en progresión xeométrica. Pero ao tempo que recortan alegremente por aquí e por alá dereitos dos cidadáns sen lles tremer o pulso, a eses políticos, que non teñen nin idea de como saír desta, ocórrenselles, porén, brilantes ideas como adiantar eleccións, convocar referendums, pensar en independencias...como se todo iso fóra de balde e o único importante sexa non deixar de detentar o mango do garfelo, anque non haxa caldo no pote para levar á boca.
 E eu penso, nesta primeira tarde de outono, como podería, co meu pobre voto, pararlles os pés.

Foto de Elisa Fernández.

Lembranza

Chove miúdo en Bos Aires.
O día de outono trouxome a lembranza do amigo morto.
Non podo esquecer a súa persoa que, intúo, sobrevoa a primavera de Galicia.

Apertas.

Antón.

(Quen coñeceu a Rubén Servia sabe do que falo) 

Primeiras follas

O freixo perdeu as primeiras follas.

Consolidase o outono no Sur de Cuspe de Pita ;-)

Apertas.

Antón.

Abur, marzo

O ceo está azul.

No meu xardín as flores saúdan ao mes que marcha.

Abril está á porta das nosas vidas.

Apertas.

Antón.

Benvido

Benvido outono.
Pasei moito calor neste verán.
Un pouco de fresco non vén mal.
Ata o meu xardín está ledo ;-)
Apertas.
.
Antón.

Auga

Auga que arrasa,

auga que limpa,

auga que destrúe,

auga que nutre,

auga que mata,

auga que sana.

Auga salvaxe

auga mansa,

auga que roxe,

auga que canta,

auga que espanta.

auga que aleda.

AUGA,

AUGA,

AUGA,

AUGA,

AUGA...

<

Fotos: Cuspedepita.

Traducción en comentarios

Sol de outono

Semáforo

Unha nova versión daquel semáforo da Chousa da Alcandra que todos, seguro, lembrades :-)

















SEMÁFORO


Arañeiras de soños
colgan do semáforo
no que hoxe me deteño.

O verde do mofo
que nos trouxo o tempo
a min e a ti.

Amarelo caduco
das cousas
que xa non son o que eran.

E vermello escuro
dese sangue antigo,
no que eu te levaba,
e xa... non te levo.

A foto do mofo atopeina aquí: http://peleteiro.es/departamentos/biologia/1_BAC/musgo.jpg

As outras son da miña autoría.