Primeiras follas

O freixo perdeu as primeiras follas.

Consolidase o outono no Sur de Cuspe de Pita ;-)

Apertas.

Antón.

Abur, marzo

O ceo está azul.

No meu xardín as flores saúdan ao mes que marcha.

Abril está á porta das nosas vidas.

Apertas.

Antón.

Benvido

Benvido outono.
Pasei moito calor neste verán.
Un pouco de fresco non vén mal.
Ata o meu xardín está ledo ;-)
Apertas.
.
Antón.

"Inverán"

Cuspe de Pita está feito dende A Fonsagrada e Bos Aires.

Por iso, unha parte del agora mesmo está no inverno namentres a otra no verán.

Deixovos unhas fotos dende este lugar do mundo onde vivimos moitos galegos.

Apertas.

Antón.

Soidade

Ninguén na area.

A mañá na praia era para poucos ;-)

--

Lembro o mar dende a cidade...

Saúdos.
--

Antón.

Cores no ceo

Botei unha ollada ao ceo e pensei nos nosos amigos do blog ;-)

Saúdos.

Antón.

Tempo

Ninguén pode deter o tempo.

Sabio quen acade ledicia nalgún momento.

Apertas.

--

Antón.

Novembro en Bos Aires

Non podo deixar de ollar os jacarandás en novembro.

Son un agasallo para min. A ver se vos gustan...

Saúdos.

---

Antón.

Rúas de auga

Preto de Bos Aires, o Río Paraná desemboca no Río da Prata en forma de delta.

O lugar está no Partido de Tigre.

Alí fun cos meus e descansei nunha illa ollando os barquiños.

Cando marchaba atopei a un amigo, Rubén, coa súa muller e a súa filla menor.

Rubén contoume que os seus avós galegos viviron os seus derradeiros anos nunha illa do delta traballando a terra e amosandolle o xeito de ser galego na diáspora...

Agardo que vos gusten as fotos :-)

Apertas.

--

Antón.

Primavera

Sempre nova e chea de vida: Benvida.

-

Antón.

(Xa sabedes que Cuspe de Pita ten un pé en cada hemisferio) ;-)

Nunha praia do sur

Qué lonxe da terra chegaron os galegos...

(Preme nas fotos se queres ver os detalles)

Nada mellor

Nada mellor que a primavera despois do inverno ;-)

Antón.

(Preme na foto para ver os detalles)

Punto de vista

Primeiros xermolos de setembro no meu xardín.

Aínda que esteas no inverno non deixes de pensar que axiña virá a primavera ;-)

(Traducción en comentarios)

Árbore da Choiva

Séntome ahí, na frescura da túa sombra, e quedo en silenzo, deixando que a miña soidade escorregue e molle a terra que cubre as túas raigames. Despois dun tempo, subirá polo teu tronco áspero ata as ponlas, onde se encherá de sol e de luz para alimentarte a ti e facer medrar esas follas túas que me dan sombra e me devolven a soidade pinga a pinga, nese inevitable círculo que nos mantén sempre un a carón do outro.

Foto: Cuspedepita ( Samanea Samán- Árbore da choiva- Xardín botánico de Tenerife)

Traducción en comentarios

Dualidade

Amigos lectores, de súpeto entrou Cuspe no verán e no inverno...

Chegou o verán a Galicia.

É tempo de herba seca, cereixas e amorodos, de mañás nas que non hai que erguerse cedo e sestas a mediodía, de baños no río ou no mar, e de sentir o sol quentándonos a pel e a herba fresca debaixo dos pés nus, ou a area ardente...


É tempo de medrar e de comezar a recoller a colleita do traballo do ano, uns en forma de notas de fin de curso, outros a xeito de vacacións ben merecidas, outros enchendo de pacas de herba ou palla as palleiras para pasar o inverno.

É tempo de música e baile nos milleiros de verbenas dos nosos pobos e de reencontros coa familia e os amigos con aroma de sardiñas asadas e pan de boroa, de churrasco e queimada.

Cuspe

Chegou o inverno a Bos Aires.
Días de pouca luz, frío, vento e chuvia.

Ceos cincentos e moita roupa para pasar as baixas temperaturas.

Un político arxentino (de apelido vasco) hai moitos anos deixou unha frase que lembramos a miúdo: "hai que pasar o inverno"...

O desafío é poder disfrutar o novo tempo e atopar as cousas boas que trae.

Quizais a poesía non pasa de ningunha estación e está no noso espírito...

Antón

Sol de outono

Flor de outono

Como dixo torredebabel:

"Nas rúas de Bos Aires, todo é agora outono e sen dúbida ese é o mellor vestido que ten esta cidade".

Fermosa estación, engado eu, que me fai esquecer o quente verán que pasamos.

Saúdos para tódolos traballadores e ánimo para os que agardades mellores tempos.

Na foto: unha flor que aleda o meu xardín

Antón.

(Traducción en comentarios)

Despois da chuvia

Síntome afortunado. Teño un pequeno xardín.
Non tódolos habitantes dunha megalópolis poden dicir o mesmo.

No verde escenario ten lugar o estrañamento toda vez que descubro as distintas formas da vida.

O outro día, por exemplo, despois da chuvia medraron pequenos paraugas de efémera existencia.

Antón.

(Traducción en comentarios)

Caracois

Sempre me gustaron os caracois.

A súa cuncha helicoidal feita de proteínas, resistente por fóra e suave nácara por dentro é un verdadeiro milagre do deseño.
Na medida que avanza o eixo, o radio medra respectando unha espiral de crecemento.

Moitos matemáticos dende Arquímedes, Descartes o Bernoulli estudiaron a súa xeometría.

Teño na miña man dúas xoias da natureza que falan de proporción, beleza e infinito.

Antón.

(Traducción en comentarios)

Catro pares de patas

Din que das máis de 35000 especies de arañas só unha ducia son verdadeiramente perigosas para os seres humanos.

A que vive no meu xardín é moi tranquila.

Aquí podes ver o seu fogar.

Antón.

(Traducción en comentarios)