Mostrando entradas con la etiqueta viaxes. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta viaxes. Mostrar todas las entradas

domingo, 26 de febrero de 2012

Monumento ecuestre






Moitas son as estatuas ecuestres de José Francisco de San Martín na Arxentina.

Hainas tamén noutros países.

Coa miña familia atopamos tódolos veráns unha que está camiño á praia en Mar del Plata


Deixovos dúas vellas fotos que atopei na rede e dúas que tomei eu (nunha podedes ver á nosa filla cando era moi pequena).

Agardo que vos gusten.

Apertas.

Antón.

domingo, 22 de enero de 2012

"Inverán"






Cuspe de Pita está feito dende A Fonsagrada e Bos Aires.

Por iso, unha parte del agora mesmo está no inverno namentres a otra no verán.


Deixovos unhas fotos dende este lugar do mundo onde vivimos moitos galegos.

Apertas.

Antón.

jueves, 15 de septiembre de 2011

Comeza o curso







Rematou a "liberdade condicional" das vacacións e volvemos ao traballo e a ver pasar a vida desde destrás da fiestra.
Sempre tiven esa sensación de estala deixando pasar sen disfrutala como debera, pero desde que cumprín os 40 (que xa fai...) esa sensación é cada día máis vívida. Quizá por iso, agora que a miña filla é unha mociña, decidín que viaxaría o máis posible (é boa compañeira de viaxe) e trataría de ver o máis posible dese mundo que hai máis alá das cortinas dos cuartos da miña casa, ou da persiana da miña bonita aula de infantil.
Pero, anque as viaxes sempre son emocionantes, non estou segura de que me abonde con elas, así que tamén me dei ao baile e outros vicios, como intentar aprender idiomas e este blog, (¡ xa que nin bebo nin fumo!... ;-))
E sigo buscando a maneira de vivir esta única vida da que dispoño da mellor maneira posible, tratando de fuxir das arañeiras ( prexuizos, complexos, xente malpensada e maledicente, vergoñas, medos, etc...)nas que noutros tempos me vin atrapada.
Por sorte teño unha saúde medianamente boa (cos achaques típicos da idade )unha familia que me proporciona amor e estabilidade ( tamén algúns problemas, por suposto) algúns bos amigos e un traballo marabilloso no que sempre hai actividade, creatividade e bo humor, que non me permite decaer(anque algúns días me faga volver á casa agotada )
Para que vos deades unha idea o primiero día que estiven no recreo cos meus nenos deste ano falamos a miña compañeira Alicia e eu da sorte que temos de traballar con nenos, pero sobre todo de que sexan os máis pequenos, porque contaxian vitalidade e onda eles desaparecen todas penas.
De todas maneiras aínda pecho os ollos e podo ver, cun pouquichiño de morriña, as imaxes dos lugares que visitei nestes dous meses porque...¡ Aiiiii...que marabilloso é o verán ! ¿verdade?

Nas fotos Amsterdam e Edam (Holanda), Puerto de Mazarrón e interior da provincia de Murcia, e ría do Masma (entre Barreiros e Foz)

viernes, 5 de agosto de 2011



Baixo este ceo plomizo que nos acompaña cada día e que desminte ao calendario que dí que é verán, soño con casiñas de colores, canles e barcas, mentres percorro a casa a paso miúdo para dar feito todas as tarefas que me agardan cada mañá, a modo de condena e que, como o tecido de Penélope, nunca vexo rematadas.



Na foto o precioso pobo de Marken (Holanda)- xullo de 2011

jueves, 17 de febrero de 2011

Soidade


Ninguén na area.
A mañá na praia era para poucos ;-)
--
Lembro o mar dende a cidade...
Saúdos.
--
Antón.

sábado, 12 de febrero de 2011

Cores no ceo

Botei unha ollada ao ceo e pensei nos nosos amigos do blog ;-)

Saúdos.

Antón.

lunes, 11 de octubre de 2010

Rúas de auga







Preto de Bos Aires, o Río Paraná desemboca no Río da Prata en forma de delta.

O lugar está no Partido de Tigre.

Alí fun cos meus e descansei nunha illa ollando os barquiños.


Cando marchaba atopei a un amigo, Rubén, coa súa muller e a súa filla menor.

Rubén contoume que os seus avós galegos viviron os seus derradeiros anos nunha illa do delta traballando a terra e amosandolle o xeito de ser galego na diáspora...

Agardo que vos gusten as fotos :-)
Apertas.
--
Antón.

viernes, 30 de julio de 2010

O porto










Non é a primeira vez que amosamos algo de Mar del Plata en Cuspe de Pita.

Tiven a sorte de pasear polo porto e trouxen algunhas fotos (pica nelas).

Agardo que vos gusten.
-
Unha aperta dende o inverno.
Antón.

jueves, 11 de febrero de 2010

Pantasmas




Fun da cidade ao mar.
Marchei despois á montaña.
Mais non o acadei...

As pantasmas estiveron sempre xunto a min.
Antón.

--

(Fotos Antón de Muros: Cabildo de Bos Aires, Mar del Sur, Merlo)

(Traducción en comentarios)

sábado, 9 de enero de 2010

Nunha praia do sur




Qué lonxe da terra chegaron os galegos...
(Preme nas fotos se queres ver os detalles)

viernes, 14 de agosto de 2009

Don Quixote en Tandil











Hai un tempo decateime que no Municipio de Tandil hai un monumento a Don Quixote.
No blog La Acequia, do profesor Pedro Ojeda Escudero, puiden atopar as fotos que mandara Silvia Zak.

Na miña viaxe ao municipio bonaerense, lembreime dos dous amigos e fixen algunhas fotos do monumento á obra de Cervantes Saavedra, “un xenio que levaba dous apelidos galegos”, segundo as palabras de Alfonso R. Castelao no seu libro Sempre en Galiza.

Tandil atópase a uns 360 quilómetros de Bos Aires e é un bo lugar para descansar e gozar da natureza (e dos queixos e embutidos) ;-)


(Traducción en comentarios)

lunes, 27 de julio de 2009

Árbore da Choiva



Séntome ahí, na frescura da túa sombra, e quedo en silenzo, deixando que a miña soidade escorregue e molle a terra que cubre as túas raigames. Despois dun tempo, subirá polo teu tronco áspero ata as ponlas, onde se encherá de sol e de luz para alimentarte a ti e facer medrar esas follas túas que me dan sombra e me devolven a soidade pinga a pinga, nese inevitable círculo que nos mantén sempre un a carón do outro.

Foto: Cuspedepita ( Samanea Samán- Árbore da choiva- Xardín botánico de Tenerife)

Traducción en comentarios

jueves, 14 de mayo de 2009

Concurso-sorteo dunha fin de semana nunha casa rural de Galicia


Desde o programa "Sempre en Galicia" de Radio Cornellá, convídannos a participar neste concurso que ten un premio do máis apetitoso para os aventureiros do turismo rural.
As bases do concurso atoparédelas no blog de Sempre en Galicia :
Nós deixamos aquí unha característica de cada unha das casas:
Casa 1 (Xanela da Lúa): O apelido da dona é SIABA
Casa 2 (Santa Mariña da Ponte): O teléfono é o 988 340257
Casa 3 (Hotel Vila de Viana): Está ubicado na Praza Maior de Viana do Bolo
Casa 4 (A Nosa Casa): Unha das especialidades culinarias é a Androlla
Casa 5 (O Retorno): Está na Rúa Mazairas de Viana do Bolo
Casa 6 (Mirador da Ribeira): Unha das galerías que ten é de cor branco
Casa 7 ( Casa Rosalía): Aparte do marco incomparable, seica os almorzos que ofrecen nesta casa son espectaculares.
Lote 7 (Queixo do Xurés): A explotación de cabras está rexentada por Antonio.

E pásolle o testigo a :

Fonsilleda

La Torre de los sueños esmeralda

Victoria

Os nenos

E ás miñas companeiras de traballo, que seguro que estarán interesadas en disfrutar dunha finde nestes fermosos lugares.

lunes, 25 de agosto de 2008

Arxentina 7


Mar del Plata




A ruta desde La Plata ou Buenos Aires a Mar del Plata, é unha autovía ancha, recta, plana, coa vía do tren case sempre á dereita, algunhas árbores que sinalan a entrada ás estancias e marcan un horizonte de vacas mouras e brancas (hereford) onmipresentes, pacendo prácidas e silenciosas na planicie sen fin, a ambas marxes da estrada.



De cando en vez unha pequena charca ou unha lagoa, un regato, unha vila de casas baixas que rompen a monotonía.

Paramos a almorzar as medias lúas de Atalaya, cumprindo coa mellor tradición dos veraneantes que viaxan desde Buenos Aires ou as cidades do norte buscando o mar e a praia.

Seguimos camiño baixo unha choiva mesta e forte ata as portas da cidade. Por sorte aquí non chove pero vai moitísemo frío, aumentado polo vento, así que temos que mercar bufandas, puchos e carpiños.



A primeira impresión de Mar del Plata é que se parece moito á Coruña, pero con máis praias en plena cidade, con area da cor da terra, máis escura, e escolleiras.
Hai edificios fermosos que lembran que noutras épocas era lugar de veraneo das clases acomodadas de Arxentina.



Imos xantar á punta da escolleira sul, pasando o cemiterio de barcos, coa ferruxe dona de navíos immensos deitados contra o muelle, baixo a imponente imaxe do Salvador.
A carón do porto hai unha reserva de lobos mariños que ás veces conseguen subirse aos barcos ou sair e pasear tranquilamente pola beirarrúa entre os turistas que se achegan para velos co nariz tapado para evitar o seu cheiro desagradable e penetrante.





Pola tarde paseamos polas rúas repletas de turistas a pesar do frío e imos cear á noite ao "Manolo", ao son duns mariachis, mentres hai toda a noite unha fila de xente á porta agardando a que saiamos uns para entrar outros.



Ao sur de Mar del Plata comeza unha zona que alterna praias e cantís, coma os da Barranca dos Lobos onde, gracias a unha desas casualidades do destino podemos avistar un grupo de seis baleas que se dirixen, moi pretiño da costa, cara ao Sul, ás augas frías da península de Valdés.



Pasamos tamén por Chapadmalal, un lugar moi pintoresco preto dunha morea de grandes hoteis que a Fundación Eva Perón construiu para dedicar ao chamado turismo social.

jueves, 21 de agosto de 2008

Arxentina 6

O CAFÉ TORTONI E OS LECTORES GALEGOS EN BOS AIRES




Chegamos ao Tortoni ás catro menos cuarto. Ales e Nino quedaron comigo mentres a miña curmá levaba aos nenos á Feira do Libro infantil e Xuvenil.

No Tortoni agardábanos Antón, que saiu buscarnos porque a fila de turistas que querían entrar ao Tortoni era longa e nos non iamos á cafetería senón á sala Alfonsina Storni, que reservan os Lectores Galegos de Bos Aires para as súas xuntanzas mensuais.

O café Tortoni é un dos lugares de referencia da cultura en Bs As, porque durante moito tempo foi lugar de reunión de intelectuais e artistas. Por alí pasaron Alfonsina Storni, Borges, Juana de Ibarbourou, Roberto Arlt, José Ortega y Gasset, García Lorca, Einstein, Gardel, etc... Alí funcionou , por exemplo, entre 1926 e 1946 “La Peña”, que dirixía o pintor Benito Quinquela Martin e que levou a cabo tarefas de difusión cultural en forma de concertos, recitais, conferencias, debates, etc.
Sábese que foi inaugurado en 1858, pero funcionaba noutro lugar. Foi en 1880 cando se trasladou a súa actual ubicación na Avda. de Maio, anque ata 1898 a súa entrada estaba na rúa Rivadavia.



Eu coñecía xa a unha das organizadoras, Débora Campos e a Antón de Muros, que forma parte deste grupo, e lera o libro que correspondía para o mes de Xullo.
Fai meses que quedara con Débora que asistiría a esta xuntanza, e agardabaa con moitisema ilusión e impaciencia.



Entramos por fin e alí estaban Débora e Andrea Cobas, que coordinou a sesión de maneira maxistral.
O traballo que ambas desenvolven a prol destas xuntanzas, imaxino que é grande, e ademáis fano desinteresadamente, así que non podo senón admiralas pola xenerosidade co seu tempo, pola contancia, polo ben organizado que teñen todo e polo interesantes que resultan as sesións.

Nesta ocasión, o libro que analisamos polo miudo foi “ Á de mosca” de Aníbal Malvar, dirixidos por Andrea, que nos foi levando por cada recunchiño significativo do libro, ampliando información, e afondando no coñecemento da novela negra galega, obxecto deste periodo.




Ao remate da xuntanza, á que asiste moita máis xente da que eu agardaba, xente con moito interese pola cultura galega, e algún que outro visitante da península :-), sacamos unhas cantas fotos e atopei alí aos amigos de Fillos de Galicia, cos que seguimos coa xuntanza, neste caso no Bar Iberia, da Avda de Maio, lugar de reunión dos exiliados republicanos españois despois da guerra.

Este foi sen dúbida, un dos mellores días que vivín na Arxentina.