Mostrando entradas con la etiqueta blogues. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta blogues. Mostrar todas las entradas

martes, 31 de enero de 2012

Cuarto aniversario




Hoxe Cuspe de Pita cumpre o seu cuarto ano.


Primeiro comezou Cuspedepita dende A Fonsagrada e despois cheguei eu (Antón de Muros) dende Bos Aires.

Naqueles tempos (2008) todos eramos máis novos (non tanto como a cadeliña do meu pai que amosa a foto) ;-)


Neste último tempo o noso blog non estivo moi activo, mais sentimonos preto de moitos blogueiros.

A todos eles (vós): grazas polas visitas e os comentarios.

Apertas.

jueves, 24 de diciembre de 2009

Oración de Noiteboa



Que vivamos este Nadal con ilusión de nenos, que os camiños da vida nos acheguen en vez de separarnos, que poidamos andalos con saúde e que a ledicia ocupe o noso corazón e atranque a porta.
Que sintamos todos o amor dos nosos, o agarimo dos amigos, o aprecio dos compañeiros...
Que o traballo nos proporcione satisfaccións e a sorte alegrías.
En fin, que o 2010 sexa un ano para sinalar no calendario como un dos mellores das nosas vidas.

Con todo o noso agarimo para os visitantes e comentaristas de Cuspe de Pita e para todos os amigos do mundo blogueiro:


¡ BO NADAL !

*************************************************************************************

Que vivamos esta Navidad con ilusión de niños, que los caminos de la vida nos acerquen en vez de separarnos, que podamos andarlos con salud
y que la felicidad ocupe nuestro corazón e atranque la puerta.
Que sintamos todos el amor de los nuestros, el cariño de los amigos, el aprecio de los compañeros...
Que el trabajo nos proporcione satisfacciones y la suerte alegrías.
En fin, que el 2010 sea un año para señalar en el calendario como uno de los mejores de nuestras vidas.

Con todo nuestro cariño para los visitantes y comentaristas de Cuspe de Pita y para todos los amigos del mundo bloguero:


¡ FELIZ NAVIDAD!


Antón & Marisa

viernes, 14 de agosto de 2009

Don Quixote en Tandil











Hai un tempo decateime que no Municipio de Tandil hai un monumento a Don Quixote.
No blog La Acequia, do profesor Pedro Ojeda Escudero, puiden atopar as fotos que mandara Silvia Zak.

Na miña viaxe ao municipio bonaerense, lembreime dos dous amigos e fixen algunhas fotos do monumento á obra de Cervantes Saavedra, “un xenio que levaba dous apelidos galegos”, segundo as palabras de Alfonso R. Castelao no seu libro Sempre en Galiza.

Tandil atópase a uns 360 quilómetros de Bos Aires e é un bo lugar para descansar e gozar da natureza (e dos queixos e embutidos) ;-)


(Traducción en comentarios)

jueves, 14 de mayo de 2009

Concurso-sorteo dunha fin de semana nunha casa rural de Galicia


Desde o programa "Sempre en Galicia" de Radio Cornellá, convídannos a participar neste concurso que ten un premio do máis apetitoso para os aventureiros do turismo rural.
As bases do concurso atoparédelas no blog de Sempre en Galicia :
Nós deixamos aquí unha característica de cada unha das casas:
Casa 1 (Xanela da Lúa): O apelido da dona é SIABA
Casa 2 (Santa Mariña da Ponte): O teléfono é o 988 340257
Casa 3 (Hotel Vila de Viana): Está ubicado na Praza Maior de Viana do Bolo
Casa 4 (A Nosa Casa): Unha das especialidades culinarias é a Androlla
Casa 5 (O Retorno): Está na Rúa Mazairas de Viana do Bolo
Casa 6 (Mirador da Ribeira): Unha das galerías que ten é de cor branco
Casa 7 ( Casa Rosalía): Aparte do marco incomparable, seica os almorzos que ofrecen nesta casa son espectaculares.
Lote 7 (Queixo do Xurés): A explotación de cabras está rexentada por Antonio.

E pásolle o testigo a :

Fonsilleda

La Torre de los sueños esmeralda

Victoria

Os nenos

E ás miñas companeiras de traballo, que seguro que estarán interesadas en disfrutar dunha finde nestes fermosos lugares.

domingo, 10 de mayo de 2009

Premio "Olha que blog Maneiro ! "



Fai uns días dous blogueiros; Hadex e Barreira puxéronse de acordo e concedéronnos un premio moi churrusqueiro que nos encantou: O premio ¡Olha que blog Maneiro!, que trae un manual de instruccións que paso a copiar:
Para cumprir coas normas que acreditan o ser maneiros de pleno dereito, as condicións son:
-- Exhibir a imaxe do premio “Olha que blog Maneiro”.
-- Exhibir o nome do blogue que concedeu o premio.
-- Indicar outros 10 blogues propostos para seren maneiros.
-- Comunicar o premio aos blogues seleccionados.
-- Publicar as regras.
-- Comprobar que os blogues premiados seguen as normas.

Seguindo a "política da casa", pasamos este premio a todos os blogs dos nosos que están na columna da dereita, que por algo están alí, e que son algo máis de dez, anque supoño que iso non será problema. Agardo que o recollan todos aqueles que aínda non o teñan.

Grazas Hadex e grazas Barreira por lembrarvos de Cuspe de Pita! :-))

sábado, 7 de marzo de 2009

Jaureguizar



Onte estiven na presentación en Lugo de "O Globo de Shakespeare", último libro do escritor, xornalista e blogueiro Santiago Jaureguizar, que é, sen dúbida, o escritor lucense de máis éxito das derradeiras décadas, e un dos escritores de referencia no panorama literario actual da nosa terra.
Este é o seu décimoquinto libro e, como varios anteriores, comezou con bo pé, recibindo o premio Terra de Melide, alá pola primavera pasada, e está sendo un éxito de ventas e de críticas.
A presentación na libraría Trama, que compartiu co seu editor Manuel Bragado, foi unha interesante conversa, na que Bragado lle tirou da língua a Jaureguizar, que respondeu co seu humor característico, as veces irónico e ás veces ácedo.
Neste tono contounos, por exemplo, o carácter onírico de parte da súa obra da que dixo que "todo llo debo aos meus soños, non traballei nada..." ;-)
Para min foi unha presentación interesante e divertida que me deixou tan bo sabor de boca que nin lembrei pedirlle a Jaureguizar esas ricas galletas de limón que a súa muller fixo para o evento. Que sexan de limón non é casualidade, xa que estes cítricos teñen moito que ver con libro.
Agora comezo a ler.

Traducción en comentarios

A foto copieina desta páxina: http://xerais.wordpress.com/

miércoles, 25 de febrero de 2009

Lugo

"La Mirada Ausente" agasallounos esta foto:



E Luis Pimentel
estes versos de "Sombra do aire na Herba":

Floretes loitan
nas encrucilladas,
áxiles, rápidos,
logo rotos sobre as pedras da rúa.
Sombras nos tellados,
negras, verdes, pesadas.
Rápido un anaco azul
quédase nunha pozaca.
As cornixas non tenen anxos,
a vila non é paisaxe;
as torres, quedas, presencian a loita
do vento nas rúas.


Ambos (esa praza e eses versos) inspiráronme este poema que fala de Lugo:

LUGO

Cabalos da noite soñan nas rúas,
xeado, húmido, amargo inverno,
nas fragas da capital da soidade.

Soños de vento nos lousados
entregan os sentidos ás lembranzas
da terra e mar amados.

Choivas salgadas alentan nos furados,
pingas de sangue das estrelas,
prantos mornos que enchen os menceres.

E, xa volta ao día e á loita,
un último bico nos beizos da lúa
pousa un resto de amor na praza sombría.


Este poema agardaba por esa foto :-))

viernes, 30 de enero de 2009

Primeiro aniversario


(Cuspe de Pita somos dúas persoas distintas que medran xuntas, coma estas dúas plantiñas que fotografou Antón )


Hoxe Cuspe de Pita cumpre o seu primeiro ano.
O 31 de xaneiro de 2008 publiquei aquela primeira e tímida entradiña na que, sen embargo, resumía moi ben a filosofía deste blog, que pretendía, e pretende, ser un reflexo da nosa vida, ese caixón de xastre onde imos gardando, estes dous amigos-irmáns, Antón, desde Bos Aires, e eu, Marisa (Cuspedepita), desde Galicia, as cousas que nos van pasando, que nos gustan, que nos apaixonan, que nos enternecen, que nos preocupan, que nos admiran, que nos doen, que nos fan rir, que nos dan carraxe, ou nos fan sentir fachendosos ou emocionados.
Detrás quedan 365 días moi especiais, nos que pouco a pouco fomos aprendendo como se fan tantas cousas... Porque ningún de nós sabe moito de informática, e fomos aprendendo "por descubrimento", a base de "ensaio erro", é dicir, de meter a zoca moitas veces para saber o que non hai que facer para a próxima...
Deses 365 días gustaríame destacar catro eventos: O día en que Antón se decidiu, por fin, a escribir a súa primeira entrada, anque sempre colaborou coas súas fotos, poemas e consellos, as miñas vacacións en Arxentina que deron pé a unha chea de entradas, esta Xuntanza de Blogueiros de Agolada na que vos coñecín a moitos dos amigos que agora temos neste mundo blogueiro e que foi unha experiecia que eu non esquecerei, e por último, este Manifesto pola Solidariedade que conseguiu xuntarnos a todos por unha nobre causa.

Quero tamén lembrar que os dous primeiros comentarios, dos moitos que deixastes en Cuspe de Pita, viñeron de dúas persoas ás que quero e admiro: Débora de "Fíos Invisibles" e Zeltia de "Sin pena ni gloria", dúas amigas que nos acompañaron ao longo deste ano e coas que agardo seguir contando sempre :-)

Un agarimo tamén para o noso amigo Chousa, que foi quen me embarcou a min neste transatlántico no que eu, despois, enrolei a Antón :-)
Sentimos que el é, dalgunha maneira, o noso "padriño" :-))

Debémoslle a este ano de Cuspe de Pita moitos sorrisos, unhas cantas gargalladas, algunhas lagrimiñas de emoción, moitos ¡ooooooohhhh! de admiración polo que lemos ou polas fotos que nos gustaron dos vosos blogs, e, sobre todo, moita ledicia polos moitos e bos amigos que atopamos.

Unha aperta a todos e moitas grazas por visitarnos, aos que escribides comentarios e aos que só ledes, que eu sei que hai tamén algúns ;-)

(Hay una traducción en comentarios)

jueves, 29 de enero de 2009

MANIFESTO POLA SOLIDARIEDADE

Ninguén ten a potestade de elixir o lugar onde vai nacer, nin as posibilidades económicas da familia que o vai acoller ou do país no que vai desenvolverse a súa existencia.
A terra ten extraordinarias riquezas, pero todos sabemos que están moi mal repartidas, e que conviven neste planeta azul xentes que se poden permitir todos os luxos con outras que non poden sobrevivir por falta de alimentos, de hixiene, ou dunha mínima asistencia sanitaria.
O noso é un mundo de contrastes, pero agora non hai disculpa.
Cos excedentes de producción que apodrecen cada día no primeiro mundo poderíase solucionar a fame do terceiro, pero...¿qué?...sae máis barato deixalos perder que transportalos, a pesar de todos os medios (de trasporte, conservación de alimentos, etc...)dos que dispoñemos na actualidade.

Por iso, creo que chegou a hora de facer algo e o primeiro paso, dos moitos que hai que dar para solucionar esta traxedia humana, é tomar conciencia todos.

Iso tratamos os blogueiros que publicamos hoxe este manifesto:


MANIFESTO POLA SOLIDARIEDADE






QUEN SOMOS:

Os que subscribimos este manifesto somos cidadáns no pleno uso dos nosos dereitos civís, e titulares da soberanía popular, da que emanan os poderes do Estado.

Os asinantes dirixímonos a todos os cidadáns do mundo, coñecedores da situación de atraso, fame e enfermidade na que se atopa gran parte da poboación humana nun momento histórico, como o actual, no que se dispoñen dos suficientes medios políticos, económicos e científicos que puidesen solucionar estes problemas.

Este manifesto ten vocación de universalidade, e vai dirixido a toda a humanidade, por iso a versión orixinal en español será traducida a diversas linguas, pois o noso propósito consiste en facer ouvir a voz da opinión pública nos lugares nos que se toman as decisións políticas e económicas do mundo.

A QUEN NOS DIRIXIMOS:

Dirixímonos á clase política gobernante dos nosos países, composta por aqueles que eliximos, libremente, nunhas eleccións democráticas; así como aos máis altos mandatarios das Organizacións Internacionais, como a O.N.U. e aos Presidentes e Gobernos dos países máis ricos da terra.

MANIFESTÁMOSLLES:

1.- Que este texto ten a súa orixe na constatación da extrema situación de necesidade e de fame que sofre unha gran parte da poboación da Terra e na desigual e inxusta repartición de bens que existe actualmente no mundo.

2.- Que consideramos que dita situación é intrinsecamente perversa e non admisible nin moral nin eticamente, dado que todos os seres humanos nacen libres e iguais. Igualmente, temos presente que todos os cidadáns do mundo teñen eses dereitos desde o mesmo instante do seu nacemento e non como unha promesa futura cuxa conquista dependa da realidade política, social ou económica dos seus países.

3.- Que defendemos que é completamente inxusto, inmoral e un crime humanitario punible ante os tribunais internacionais e a Historia que, en pleno Século XXI, existan seres humanos que pasen fame no mundo, e que morran por iso. Que é un agravante dese crime que, existindo as leis internacionais suficientes, así como os medios técnicos, económicos e científicos para corrixir devandita situación, os que exercen o poder no mundo non leven a cabo as accións necesarias para solucionar o que xeracións futuras cualificarán de verdadeiro xenocidio no que serán culpables todos aqueles que, tendo os medios para solucionar o problema, non os empregaron.

4.- Que consideramos que esta inxusta situación é contraria ao dereito Natural, aos Dereitos humanos e ás normas da máis elemental ética, e entendemos que chegou o momento de que a voz da opinión pública esixa dos seus gobernantes o final de tal estado de cousas.

5.- Que o presente manifesto non é un manifesto utópico; e que tampouco é un manifesto político, nin se pretende co mesmo a instauración dunha nova orde política ou socio-económico mundial, nin ningún menoscabo do tecido empresarial, sanitario e social do mundo desenvolvido, senón a máis elemental xustiza cos desfavorecidos.

POR TODO ISO, ESIXIMOS aos nosos GOBERNANTES:

1.- A adopción de medidas inmediatas e urxentes para paliar tal situación de fame, enfermidade e desnutrición no terceiro mundo. Consideramos que tales medidas non constitúen unha utopía, senón que son perfectamente viables e posibles.

2.- Manter o compromiso de cumprir os Obxectivos do Milenio que, establecidos por Nacións Unidas no ano 2000, definen os principios aos que ha axustarse a actuación dos paises e do sistema económico internacional para superar, co horizonte fixado en 2015, as inxustizas que afectan á humanidade.

3.- A realización de accións solidarias sistemáticas cos países máis desfavorecidos e que se estableza unha orde lóxica e humana de prioridades na política económica, con proxectos intelixentes que creen riqueza e postos de traballo nos países pobres, facilitando un desenvolvemento sustentable e un progreso que lles axude, ademais, á consolidación dunha rede sanitaria, económica e social estable que faga imposible o retorno á situación de partida e favoreza a consolidación dun réxime político interno democrático.

4.- Que se tomen as medidas necesarias para que os países ricos destinen unha parte dos seus orzamentos á creación de riqueza e de empresas nos países máis desfavorecidos; así como a adopción dun acordo internacional, que debería subscribirse na ONU de obrigado cumprimento para os países desenvolvidos.

5.- A implantación dun código ético que regule a estratexia das empresas multinacionais, así como a eliminación dos paraísos fiscais e a aplicación da taxa Tobin ás transaccións comerciais internacionais, que permita crear un fondo de solidariedade xestionado por Nacións Unidas.

6.- Non aceptaremos simples declaracións de principios que non se traduzan en políticas concretas. En definitiva, APELAMOS ao sentido da xenerosidade e da humanidade de todos, e fundamentalmente da clase política internacional.

Desde a terra que espera e cre firmemente na Solidariedade que constrúa un mundo mellor e máis xusto, a 30 de xaneiro de 2009""

....................................................................................


MANIFIESTO POR LA SOLIDARIDAD

QUIENES SOMOS:

Los que suscribimos este manifiesto somos ciudadanos en el pleno uso de nuestros derechos civiles, y titulares de la soberanía popular, de la cual emanan los poderes del Estado.

Los firmantes nos dirigimos a todos los ciudadanos del mundo, conocedores de la situación de pobreza, hambre y enfermedad en la que se encuentra gran parte de la población humana en un momento histórico, como el actual, en el que se disponen de los suficientes medios políticos, económicos y científicos que pudieran solucionar estos problemas.

Este manifiesto tiene vocación de universalidad, y va dirigido a toda la humanidad, a cada ser humano que habita el planeta, para que tome conciencia de la terrible situación a la que se enfrentan millones de personas y de alguna manera actúe en consecuencia para terminar con esta insostenible situación. Por ello la versión original en español será traducida a diversas lenguas, pues nuestro propósito consiste en hacer oír la voz de la opinión pública en los lugares en las que se toman las decisiones políticas y económicas del mundo.

A QUIÉN NOS DIRIGIMOS:

Nos dirigimos a la clase política gobernante de nuestros países; así como a los más altos mandatarios de las Organizaciones Internacionales, tales como la Organización de las Naciones Unidas, y a los Presidentes y Gobiernos de los países más poderosos económicamente de la Tierra.


LES MANIFESTAMOS:

1.- Que este texto tiene su origen en la constatación de la extrema situación de necesidad y de hambre que sufre una gran parte de la población de la Tierra y en el desigual e injusto reparto de bienes que existe actualmente en el mundo. Entendemos que la ecuanimidad y la armonía en el mundo tienen por base el reconocimiento de la dignidad intrínseca y de los derechos iguales e inalienables de todos los miembros de la familia humana, por lo cual es inadmisible que una gran parte de la población mundial tenga que enfrentarse a una realidad tan precaria, a tal grado de injusticia y desigualdad, a tanta hambre, pobreza y desnutrición.

2.- Que consideramos que dicha situación es intrínsecamente perversa y no admisible ni moral ni éticamente, dado que todos los seres humanos nacen libres e iguales. Igualmente, tenemos presente que todos los ciudadanos del mundo tienen esos derechos desde el mismo instante de su nacimiento y no como una promesa futura cuya conquista dependa de la realidad política, social o económica de sus países.

3.- Que defendemos que es completamente injusto, inmoral y un crimen humanitario punible ante los tribunales internacionales y la Historia que, en pleno Siglo XXI, existan seres humanos que pasen hambre en el mundo, y que mueran por ello. Que es un agravante de ese crimen que, existiendo las leyes internacionales suficientes, así como los medios técnicos, económicos y científicos para corregir dicha situación, los que ejercen el poder en el mundo no lleven a cabo las acciones necesarias para solucionar lo que generaciones futuras calificarán de verdadero genocidio en el que serán culpables todos aquellos que, teniendo los medios para solucionar el problema, no los hayan empleado.

4.- Que consideramos que esta injusta situación es contraria al Derecho Natural, a los Derechos Humanos y a las normas de la más elemental ética, y entendemos que ha llegado el momento de que la voz de la opinión pública exija de sus gobernantes el final de tal estado de cosas.

5.- Que el presente manifiesto no es un manifiesto utópico; y que tampoco es un manifiesto político, ni se pretende con el mismo la instauración de un nuevo orden político o socio-económico mundial, ni ningún menoscabo del tejido empresarial, sanitario y social del mundo desarrollado, sino la más elemental justicia con los desfavorecidos.

POR TODO ELLO, EXIGIMOS A NUESTROS GOBERNANTES:

1.- La adopción de medidas inmediatas y urgentes para paliar tal situación de hambre, enfermedad y desnutrición en el tercer mundo. Consideramos que tales medidas no constituyen una utopía, sino que son perfectamente viables y posibles.

2.- Mantener el compromiso de cumplir los Objetivos del Milenio que, establecidos por Naciones Unidas en el año 2000, definen los principios a los que ha de ajustarse la actuación de los países y del sistema económico internacional para superar, con el horizonte fijado en 2015, las injusticias que aquejan a la humanidad.

3.- La realización de acciones solidarias sistemáticas con los países más desfavorecidos y que se establezca un orden lógico y humano de prioridades en la política económica, con proyectos inteligentes que creen riqueza y puestos de trabajo en los países afectados, facilitando un desarrollo sostenible y un progreso que les ayude a la consolidación de una red sanitaria, económica y social estable que haga posible el retorno a una situación de partida igualitaria.

4.- Que se tomen las medidas necesarias para que los países ricos destinen una parte de sus presupuestos a la creación de riqueza, de empresas y de fuentes de trabajo en los países afectados; así como la adopción de un acuerdo internacional, que debería subscribirse en la ONU de obligado cumplimiento para los países desarrollados.

5.- La implantación de un código ético que regule la estrategia de las empresas multinacionales, así como la eliminación de los paraísos fiscales y la aplicación de la tasa Tobin, ú otra similar, a las transacciones comerciales internacionales, que permita crear un fondo de solidaridad gestionado por Naciones Unidas.

6.- No aceptaremos simples declaraciones de principios que no se traduzcan en políticas concretas. En definitiva, APELAMOS al sentido de la generosidad y humanidad de todos, y fundamentalmente de la clase política internacional económicamente poderosa.

Desde la tierra que espera y cree firmemente en la Solidaridad que construya un mundo mejor y más justo, a 30 de enero de 2009"