martes, 25 de mayo de 2010

Bicentenario





A nai do meu tataravó Antonio Rey tiña oito anos e vivía en Torea (Muros) cando o Cabildo de Bos Aires botou ao virrei Cisneros.

Hoxe, dous séculos despois, penso nas dúas beiras do océano (non esquecín as miñas orixes).

Curiosamente, o meu avó chegou en 1927 a un país cunha bandeira que ten as mesmas cores da bandeira galega.
Unha aperta dende Arxentina.
Antón.
(escarapela arxentina, bandeira galega, Cabildo de Bos Aires)

14 comentarios:

Antón de Muros dijo...

Agora a familia está espallada nas dúas beiras ;-)

Cornelivs dijo...

Felicidades y un enorme abrazo a todos nuestros amigos/as de ese querido pais hermano...!

Myriam dijo...

¡Felicidades, Antòn!

Chousa da Alcandra dijo...

Hai casualidades que tal vez non o sexan, Antón.

Feliz cumpleanos Arxentina!

fonsilleda dijo...

Parabens para Argentina.
E para ti en especial.
Bicos.

Marcelo dijo...

Un abrazo compañero!

An dijo...

Parabéns por ter mantido o teu corazón en dúas terras, ledo bicentenario. Saúdos e apertas

Zeltia dijo...

Non reparara eu nas cores das dúas bandeiras!
[así as dúas se funden mellor no teu corazón]

unha aperta

A nena do paraugas dijo...

Unha aperta desde As Burgas, quentiña e agarimosa.

Cuspedepita dijo...

Arxentina é un pais no tránsito entre a adolescencia e a xuventude comparado coa vella Europa, e pode recoñecer moitos dos seus rasgos nas nosas enrugas.
Polo demáis ata a elección dos colores da súa bandeira parece premonitorio de que tantos galegos o escollerían para comezar unha vida nova.
Parabéns polo bicentenario !

Apertas para a familia que se espalla nesa beira :-)

São dijo...

Primeiro que tudo, deixa-me dizer-te que tens dois filhos liiiindos mesmo!

Há casos em que o oceano une em vez de separar, não é?

Apertas.

Ñoco Le Bolo dijo...


Góstame o bandeira galega pero non o seu escudo. Eu preferiría a separación da igrexa do estado... hasta na bandeira.

apertas

CR & LMA
________________________________

vintxuca dijo...

Felicidades Arxentina...ademáis das cores, hai cousas marabilhosas alá...ben sabes que son unha apaixoada de esa beira.Unha aperta enorme!!!!

São dijo...

Não há acasos nem coincidências, companheiro!~

Uma feliz semana.